Uit de praktijk: "De vaatwasser doet het weer!"

 Fotolia handshake XSDe scheiding heeft al een tijd geleden plaatsgevonden, maar de ruzies tussen vader en moeder vinden nog steeds plaats. Af en toe loopt het behoorlijk uit de hand en wordt er heftig gescholden. Bij het halen of brengen van de kinderen is de spanning te snijden.

De vader belt me om een afspraak te maken voor een mediationgesprek. De economische crisis gaat ook zijn bedrijf niet voorbij: hij heeft veel minder inkomsten dan aan het eind van het huwelijk. Het destijds berekende en afgesproken bedrag voor de kinder- en partneralimentatie kan hij niet meer opbrengen. Zijn ex-partner houdt vast aan de oorspronkelijke afspraak. Ze verdenkt de man ervan, dat hij niet eerlijk is over zijn financiƫle situatle. Ze staat wel open voor een gesprek met een mediator erbij.

 

De beerput gaat open.

 

Het eerste gesprek begint heftig: ze hebben elkaar al een lange tijd niet gesproken, dat leidde steeds tot ruzie. Ook tijdens het gesprek ontaardt het al snel weer in het voor hen bekende ruziegedrag: schelden en schreeuwen. Er komen veel oude koeien uit de sloot.
Ik stimuleer hen om allebei zoveel mogelijk te benoemen: "het is tijd dat de beerput eens goed geleegd wordt". Na een half uur ontstaat er rust. Ze kunnen beter naar elkaar luisteren: er wordt minder op elke slak zout gelegd.
Als ik vervolgens vraag hoe het eigenlijk met hun kinderen gaat, schrikken ze wat terug: de drie kinderen hebben vreselijk last van de scheiding en zien altijd erg tegen het wisselmoment op. Nadat we hier wat over doorspreken komen beide ouders tot de conclusie dat dit zo echt niet langer kan. Ze willen allebei anders!

 

De tweede mediationsessie.

 

Een week later zit ik weer met de beide ouders om tafel. Ik merk meer rust tussen hen beiden, ze proberen goed te luisteren naar wat de ander zegt, maar er hoeft niet zoveel te gebeuren of de vlam schiet weer in de pan. Toch doen ze hun best en reageren goed op mijn interventies. Het gaat over oude pijn, gekwetst zijn en reageren vanuit de vooroordelen. Ze kunnen beiden ook kijken naar hun eigen aandeel in de scheiding.
Als het gesprek over het geld gaat, wordt het weer heftiger: de vader reageert verontwaardigd dat zijn ex hem een oplichter heeft genoemd: hij zou sjoemelen met de cijfers van de zaak om onder de alimentatie uit te komen.

 

Allebei bezorgd.

 

Bij doorvragen blijkt dat hij zich veel zorgen maakt over zijn bedrijf: de crisis slaat echt toe. Hij is bang voor een faillissement. Ook voelt hij zich in zijn eer aangetast als hij zijn verplichtingen niet kan nakomen. Zij maakt zich zorgen of ze wel rond kan komen als ze minder alimentatie krijgt. Ze moet dan meer gaan werken en heeft dan ook meer oppas nodig voor de kinderen. Ze noemt ook voorbeelden van reparaties die nog plaats moeten vinden. Zo heeft de vaatwasser steeds kuren. Geld voor een reparateur heeft ze niet.

Ze gaan steeds meer met elkaar in gesprek. We spreken af dat de man wat meer inzicht geeft in de financiƫle positie van zijn bedrijf. De vrouw gaat kijken wat ze echt nodig heeft om rond te kunnen komen en hoeveel uur oppas ze nodig heeft. Een herberekening van de alimentatie behoort tot de mogelijkheden.

 

"De vaatwasser doet het weer!"

 

De derde sessie zitten ze ontspannen en lachend aan tafel. Op mijn vraag hoe het met ze gaat, krijg ik de triomfantelijke reactie van de vrouw: "Goed! De vaatwasser doet het weer!". Verbaasd kijk ik hen aan en dan komt het verhaal: in de afgelopen week hebben ze samen een goed gesprek gehad en voorlopige afspraken gemaakt over het geld. Hij heeft aangeboden om de kinderen meer bij zich te hebben. Zij kan dan vaker aan het werk, zonder oppas te hoeven betalen. Diezelfde avond heeft hij de vaatwasser opengemaakt en de problemen verholpen!
Allebei zijn ze opgelucht en kunnen weer verder. We spreken alle nieuwe afspraken goed door en ik zet ze op papier. Een week later ondertekenen ze met veel vertrouwen de vaststellingsovereenkomst. Hierin staat nadrukkelijk opgenomen dat ze elkaar zullen helpen waar mogelijk.
En hun kinderen? Zij merkten een grote verandering tussen hun vader en moeder: de wisselmomenten zijn geen stressmomenten meer. Hier zijn alleen maar winnaars!